Arcane obsada

Są produkcje, które zanim jeszcze trafią na ekran, obrastają legendą. Arcane – animowany serial Netflixa osadzony w uniwersum League of Legends, wyprodukowany przez Fortiche Production i Riot Games, pod okiem twórców Christiana Linkego i Alexa Yee – to jedno z tych zjawisk, które pojawiły się znikąd i zmiotły wszystkich z nóg. Premiera w 2021 roku była kulturowym trzęsieniem ziemi. Nagrody Emmy, zachwyty krytyków, masowa widownia, która nigdy wcześniej nie dotknęła klawiatury, żeby zagrać w League of Legends. Brzmi jak triumf? Owszem. Ale mnie, jako kogoś, kto ogląda seriale z notatnikiem, a nie popcornem, interesuje coś innego: obsada Arcane. Kim są ci ludzie za mikrofonami? Czy casting był odważny, czy bezpieczny? I czy głosy, które wypełniają Piltover i Zaun, naprawdę niosą ciężar tej historii?

Odpowiedź jest – jak to często bywa przy produkcjach streamingowych – nierówna.

Głosy, które grają role – tabela obsady

Zanim przejdę do analizy, kilka suchych faktów. Bo obsada Arcane to nie są aktorzy w tradycyjnym sensie – to aktorzy głosowi, a w przypadku kilku nazwisk – gwiazdy muzyczne i filmowe, które dostały szansę na coś nowego. Albo po prostu były dość rozpoznawalne, żeby sprzedać produkt.

Zobacz także obsadę serialu Harry Potter.

Obsada Arcane – kto naprawdę robi różnicę

Kiedy mówię o obsadzie Arcane, muszę zaznaczyć jedną fundamentalną rzecz: tu nie chodzi o twarz. Chodzi o głos. A to zupełnie inna dyscyplina sportowa niż aktorstwo ekranowe. Można być gwiazdą filmową i kompletnie oblać casting głosowy. Można być nieznanym aktorem charakterystycznym i stać się legendą animacji. Twórcy Arcane – Linke i Yee, pracując z Fortiche Production – zdecydowali się na miks. Trochę gwiazd, trochę weteranów głosowych, trochę ryzyka. I właśnie ten miks daje wynik niejednolity.

Hailee Steinfeld jako Vi

To decyzja, która na papierze wygląda jak klasyczny hollywoodzki marketing. Gwiazda filmowa, znana z Bumblebee i Hawkeye, dostaje główną rolę w prestiżowej animacji. Ryzyko oczywiste: czy nie będziemy słyszeć Hailee Steinfeld zamiast Vi? Odpowiedź brzmi: nie. I to jest komplement. Steinfeld daje Vi prawdziwą warstwę – dziewczynę z Zaun, która bije, bo inaczej nie umie powiedzieć tego, co czuje. Jej głos jest szorstki, ale nie teatralny. Energetyczny, ale nie krzykliwy. Naturalny w najlepszym sensie tego słowa.

Ocena: 9/10

Ella Purnell jako Jinx / Powder

I tu wchodzimy na inny poziom. Purnell tworzy postać, która stała się ikoną. Jinx to nie jest łatwa rola. To dziecko, które stało się potworem. To trauma, miłość, zdrada i szaleństwo w jednym głosie. Purnell przeprowadza tę postać przez sezon pierwszy z chirurgiczną precyzją – od Powder, kruchego dziecka, które chce tylko należeć do czegoś, po Jinx, która jest już czymś nieodwracalnym. Każda zmiana tonu, każda chwila łzy i każda eksplozja szaleństwa jest uzasadniona. To nie jest performance. To jest rola. Dziesięć na dziesięć, bez dyskusji.

Ocena: 10/10

Więcej znajdziesz tutaj: obsada The Umbrella Academy.

Aktorzy, którzy ciągną całość – i ci, którzy znikają w tle

Jason Spisak jako Silco

I tutaj Arcane robi coś naprawdę odważnego. Bo Silco to antagonista. A Arcane nie boi się dać antagoniście głębi, którą wielu protagonistów w filmach Marvela by pozazdrościło. Spisak jest aktorem głosowym z doświadczeniem – i to słychać. Silco nie jest zły dlatego, że scenariusz tak mówi. Jest zły z powodów, które rozumiemy. A Spisak potrafi to zagrać jedną zmianą tempa w zdaniu. Odkrycie całej produkcji dla osób spoza świata gier.

Ocena: 9/10

Harry Lloyd jako Viktor

Niedoceniany. Viktor to postać, która mogłaby być nudna: naukowiec, idealista, marzyciel. Lloyd robi z niej coś niepokojącego i pięknego jednocześnie. Jego głos ma coś wysmakowanego – jakby Viktor rozumiał więcej, niż mówi. I właśnie ta niedomówiona mądrość jest tu najcenniejsza.

Ocena: 8/10

Kevin Alejandro jako Jayce

Tu muszę być uczciwy: to rola solidna, ale nijaka. Jayce to idealista, polityk i bohater w jednym, a Alejandro obsługuje go z zawodową sprawnością. Problem w tym, że Jayce – w przeciwieństwie do Silco czy Viktora – nie zaskakuje. I głos Alejandro nie sprawia, żeby to się zmieniło.

Ocena: 6/10

Katie Leung jako Caitlyn

Znana polskim widzom głównie z serii o Harrym Potterze. Tu gra Caitlyn z Piltoveru: dziewczynę z wyższych sfer, która musi udowodnić, że zasługuje na coś więcej niż nazwisko. Leung jest dobra. Miejscami bardzo dobra. Ale zdarzają jej się momenty, gdy czuć, że rola jest dla niej chwilę za duża – emocjonalny rozmach Arcane wymaga czasem czegoś, co Leung ledwo dotyka. Siódemka z gwiazdką – ale gwiazdka jest na kredyt.

Ocena: 7/10

Mia Sinclair Jenness jako dziecięca Powder

Osobny przypadek. Bo to dziecko, które zagrało dziecko, i zagrało je tak przekonująco, że wiele osób patrzyło na pierwsze odcinki sezonu pierwszego ze ściśniętym gardłem. Jenness ma w głosie coś, czego nie da się wyreżyserować: autentyczność. I ta autentyczność jest fundamentem, na którym Purnell może zbudować Jinx.

Ocena: 8/10

Podobny przypadek to obsada Władcy Pierścieni: Powrót Króla.

Kiedy gwiazda nie znaczy rola

Jedną z rzeczy, które lubię tropić w produkowanych przez wielkie platformy serialach, jest zjawisko, które roboczo nazywam „castingiem pod algorytm”. Chodzi o sytuację, gdy wybór aktora – albo aktora głosowego – jest podyktowany nie talentem czy pasowaniem do roli, ale rozpoznawalnością. Namedroppingiem w materiałach prasowych. Wyszukiwarką.

Arcane jest tu ciekawym przypadkiem, bo – przynajmniej w anglojęzycznej wersji – casting jest zaskakująco odważny. Hailee Steinfeld to gwiazda, ale gwiazda, która udowodniła, że potrafi grać. Ella Purnell nie była wielką gwiazdą przed Arcane – była znana, ale nie dominowała nagłówków. Dano jej rolę, która wymagała wszystkiego. I dała wszystko.

Ale pojawia się drugie pytanie: co z polskim dubbingiem? Wersja polska Arcane istnieje i ma swoją własną wartość. Polscy lektorzy i aktorzy dubbingowi obsługują serial z profesjonalizmem, który jest standardem dla ambitniejszych produkcji Netflixa w Polsce. Niestety – i to jest grzech nie twórców polskiej wersji, ale samego systemu – dubbing rzadko bywa doceniany. Widzowie albo kochają oryginalny angielski, albo włączają polskie napisy. Polska wersja dźwiękowa zostaje gdzieś pośrodku. Nieoceniona i niedysputowana.

Warto też spojrzeć na to, że decyzje – oryginalny angielski czy wersja polska – wpływają na to, jak postrzegamy aktorów Arcane. Słysząc Ellę Purnell w oryginale, rozumiemy, dlaczego Jinx stała się ikoną. Słysząc dubbing – oceniamy pracę polskich aktorów głosowych. To dwa różne doświadczenia jednej historii.

Piltover i Zaun – dwa światy, dwa poziomy obsady

Arcane jest serialem o nierówności. O tym, że ci na górze i ci na dole żyją w tych samych murach, ale zupełnie innych rzeczywistościach. I – przewrotnie – ta nierówność trochę odbija się w obsadzie.

Bohaterowie Zaun – Vi, Powder/Jinx, Silco – są zagrani znakomicie. Mają głębie, sprzeczności, historię, która boli. Bohaterowie Piltoveru – Jayce, Mel, część radnych – bywają poprawni, ale rzadko elektryzują. Jakby twórcy wiedzieli, gdzie leży serce serialu, i tam skierowali najlepszych wykonawców.

Toks Olagundé jako Mel Medarda

Postać, która zasługuje na więcej. Mel jest jedną z ciekawszych postaci politycznych w serialu: kobieta, która gra w grę władzy z pełną świadomością reguł. Olagundé daje jej magnetyczną obecność. Ale ekranowego czasu jest za mało, żeby w pełni ocenić potencjał tej kreacji.

Ocena: 7/10

Streaming, marketing i obsada pod klikalność

Muszę powiedzieć coś, co może zaboleć fanów: casting w wielkich produkcjach streamingowych coraz rzadziej jest wyłącznie kwestią artystyczną. Netflix kupuje nazwiska. Amazon kupuje twarze. Disney+ kupuje franczyzy. Arcane jest anomalią – bo przy całym swoim marketingowym aparacie, przy świadomości, że League of Legends to marka z setkami milionów graczy na całym świecie, twórcy pozwolili sobie na odwagę.

Ella Purnell nie była pewniaczką. Jason Spisak nie jest imieniem, które sprzedaje bilety. Harry Lloyd to aktor z doskonałym warsztatem, ale nie popowy idol. I właśnie dlatego Arcane działa. Bo obsada Arcane to nie jest zestaw gwiazd, które mają przyciągnąć kliknięcia. To zestaw wykonawców, którzy dostali trudne role i je zagrali.

Sezon drugi, który pojawił się po kilku latach przerwy, utrzymał tę zasadę. I choć seria zakończyła się po dwóch sezonach – decyzja kontrowersyjna, boleśnie odebrana przez widzów – obsadowa spójność pozostała mocnym punktem do końca.

Podsumowanie

Arcane obsada to jeden z tych przypadków, gdy animacja – medium wciąż niedostatecznie poważnie traktowane przez mainstreamową krytykę – pokazuje, że głos może być narzędziem tak samo precyzyjnym, jak twarz przed kamerą. Ella Purnell jako Jinx to kreacja, która będzie cytowana w podręcznikach aktorstwa głosowego. Jason Spisak jako Silco to dowód, że antagonista z głębią wygrywa każdą jednowymiarową postać z tzw. blockbustera. Hailee Steinfeld udowodniła, że gwiazda filmowa może zagrać, a nie tylko firmować. I na tym tle kilka poprawnych, ale nie porywających ról nie zmienia obrazu całości.

Serial Arcane to rzadkie zjawisko: platforma streamingowa, która zaufała jakości bardziej niż marketingowi. Przynajmniej w jednym, kluczowym wymiarze – obsady.